Που βρισκόμαστε

Ξεκινώντας από τα Χανιά (το οινοποιείο βρίσκεται 38 χιλιόμετρα από τα Χανιά) ακολουθήστε την Εθνική Οδό E90, προς Ρέθυμνο. Αφήστε την εθνική οδό σε μια δεξιά στροφή, αμέσως μετά από ένα μεγάλο πρατήριο καυσίμων της Shell στην αριστερή πλευρά, στην πινακίδα «Βρύσες, Φρε, Χώρα Σφακίων”. Στην επόμενη διασταύρωση στρίψτε αριστερά, ακολουθώντας την πινακίδα για “Βρύσες / Χώρα Σφακίων”. Περάστε μέσα από το χωριό Βρύσες, πάνω από τη γέφυρα, όπου θα φτάσετε σε μια διασταύρωση 3 δρόμων. Εδώ συνεχίζετε ευθεία ακολουθώντας τις πινακίδες για τη Χώρα Σφακίων. Ακολουθήστε αυτό το δρόμο μέχρι να φτάσετε μια διασταύρωση, όπου θα στρίψετε δεξιά. Ακολουθήστε αυτό το δρόμο και τις πινακίδες για Οινοποιείο Ντουράκη, όπου, μετά από μια μικρή απόσταση, θα μας βρείτε στην αριστερή πλευρά του δρόμου.
Ξεκινώντας από το Ρέθυμνο (το οινοποιείο είναι περίπου 32 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο) ακολουθήστε την εθνική οδό E90 προς Χανιά. Αφήστε την εθνική στην έξοδο για “Γεωργιούπολη/Βρύσες/Βάμο” και στην επόμενη διασταύρωση στρίψτε αριστερά, ακολουθώντας την πινακίδα για “Βρύσες / Σφακιά”.  Ο δρόμος θα σας πάει κάτω από την εθνική και αμέσως δεξιά προς το χωριό Βρύσες. Στο κέντρο του χωριού όπου θα συναντήσετε μια διασταύρωση όπου πρέπει να στρίψετε αριστερά ακολουθώντας τις πινακίδες για τη Χώρα Σφακίων. Ακολουθήστε αυτό το δρόμο μέχρι να φτάσετε μια διασταύρωση, όπου θα στρίψετε δεξιά. Ακολουθήστε αυτό το δρόμο και τις πινακίδες για Οινοποιείο Ντουράκη, όπου, μετά από μια μικρή απόσταση, θα μας βρείτε στην αριστερή πλευρά του δρόμου.

 


Αλίκαμπος, Αλίκαμπος 730 07, Κρήτη, Ελλάδα

Αλίκαμπος

Alikampos
Κατευθυνόμενοι προς Σφακιά ,ο Αλικάμπος απέχει 40 χλμ. από τα Χανιά και βρίσκεται στις υπώρειες των Ανατολικών Λευκών Ορέων. Χτισμένος σε υψόμετρο 350 μ, η θέση του είναι ’φύσει και θέσει’ οχυρή και για το λόγο αυτό παραλληλίζεται με τη θέση των ιστορικών Θερμοπυλών, των Σφακιών, αλλά και όλων των ανατολικών και δυτικών επαρχιών της Κρήτης.

Η ονομασία προέρχεται είτε από τη δωρική λέξη άλι (ψηλός) και την λέξη κάμπος , είτε ονομάστηκε έτσι από τον Τούρκο Ουλούτς Αλή που κατάστρεψε το χωριό το 1571. Οι Κρήτες έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο με αρχηγούς τον Ιδομενέα και τον εγγονό του Μίνωα Μηριόνη. Από το φρούριο σήμερα σώζεται μόνο η δεξαμενή. Τα βυζαντινά χρόνια χτίστηκε δυτικά του χωριού η Κοίμηση της Θεοτόκου, οι τοίχοι της οποίας τοιχογραφήθηκαν το 1315 από τον Ιωάννη Παγωμένο. Η εκκλησία αυτή ,όπως και η εκκλησία Κωνσταντίνου και Ελένης που είναι χτισμένη το 1000 μ.Χ. στα ερείπια Μοναστηριού βυζαντινού ρυθμού χαλασμένου από τους Σαρακινούς θεωρούνται αρχαιολογικοί χώροι. Το 1204 όταν οι Φράγκοι κατέλαβαν την Βυζαντινή αυτοκρατορία έδωσαν την Κρήτη στον μαρκήσιο Μομφερατίκο που την πούλησε στους Βενετούς. Αυτοί για να υποτάξουν το νησί έκαναν απόβαση στην Αλμυρίδα το 1528 χωρίς όμως να πάρουν μέτρα ασφαλείας και για το λόγω αυτό αιφνιδιάστηκαν με αποτέλεσμα την καταστροφή του στρατού τους από τους Αποκορωνιώτες. Ορκισμένοι στην τιμή και την ελευθερία ξεσηκώθηκαν ύστερα από 160 χρόνια δουλείας. Ανάμεσά τους και ο προδότης επίσκοπος Ιενός ,ο οποίος κατέδιδε τα μυστικά και τις ενέργειες τους στον Εβραίο Μαυρογόνατο και αυτός στους Βενετούς. Την ίδια χρονιά, οι Βενετοί κύκλωσαν τον Αλίκαμπο και έσφαξαν τους κατοίκους και τους ιερείς.

Ο δούκας Κόρναρος με νόμο είχε απαγορεύσει τον οικισμό του Αλικάμπου στον τότε τόπο. Το 1536 με τη βοήθεια του Αρχιμανδρίτη Αντώνιου οι 100 κάτοικοι που είχαν απομείνει έκαναν αίτηση στο συμβούλιο των Δέκα στη Βενετία για την επάνοδο του χωριού. Τελικά επετράπη να χτιστεί ο οικισμός ξανά ,αυτή τη φορά όμως με μικρότερες γειτονιές και με έναν υπεύθυνο αρχηγό (συνοικισμοί Κάτω Ρούγα, Πέρα Ρούγα, Μετόχια, Ασπροσυκιά, Φονές, Χάμπαθα, Μάζα και Φιλίπποι). Οι Αλικαμπιώτες με τα χρόνια πολλαπλασιάστηκαν και ζούσαν πάλι ανυπότακτοι ενώ ο αρχιμανδρίτης Αντώνιος συνελήφθηκε από τους βενετούς και κάηκε ζωντανός στο σημείο που είναι σήμερα ο ναός του Αγίου Αντωνίου.

Σημάδι της βενετικής κυριαρχίας είναι το φρούριο στη θέση Αρχοντικό. Ο θρύλος λέει ότι μέσα εκεί υπάρχει ένα κιούπι με λίρες το οποίο φωσφορίζει 20 Γενάρη με 20 Φλεβάρη όταν υπάρχει αστροφεγγιά και ότι το φυλάει ένας Αράπης ενώ όταν κάποιος το πλησιάσει αυτός ο φωσφορισμός χάνεται. Ο Αλίκαμπος ήταν καταφύγιο ανυπότακτων αρματολών και κλεφτών και κέντρο επαναστατικής δράσης την περίοδο της τουρκοκρατίας. Το 1824 προσέλευσαν από εκεί οι Αιγύπτιοι του Χουσείν ενώ το 1886 οι μάχες κρητικών και τούρκων ήταν σφοδρές. Το 1896 ήρθε η Μεταπολιτευτική Επιτροπή και βάφτισε δύο παιδιά προκειμένου να τονωθεί το πατριωτικό και θρησκευτικό αίσθημα των κατοίκων. Εκείνο το βράδυ όμως στο γλέντι οι Τούρκοι περικύκλωσαν το χωριό προκειμένου να συλλάβουν την επιτροπή(με αρχηγό τον Ιωσήφ Λεκανίδη). Τελικά κατέλαβαν τον Αλίκαμπο αλλά δεν τον κατέστρεψαν γιατί την ίδια στιγμή Λίτσαρδοι χτύπησαν τον Βάμο και φοβήθηκαν για τα αντίποινα.

Αμπελώνες

vineyard
Η διαφορετικότητα, η πολυπλοκότητα και η ποικιλία που έχουν τα φυσικά τοπία της Κρήτης, και ειδικότερα η περιοχή του Αποκόρωνα, δε θα μπορούσε να λείπει και από τα αμπελοτεμάχια του οινοποιείου. Αυτά βρίσκονται στους πρόποδες των Λευκών Ορέων στην περιοχή του Αλικάμπου, σε υψόμετρο άνω των 330 μέτρων. Το κάθε αμπελοτόπι με το δικό του μικροκλίμα, έδαφος και ποικιλία παράγει το δικό του χαρακτηριστικό κρασί. Πάντα με σεβασμό και αγάπη προς το φυσικό περιβάλλον, τα αμπέλια καλλιεργούνται στα κτήματα με βιολογικό τρόπο. Τα εδάφη λιπαίνονται μόνο με κομπόστοποιημένες οργανικές μάζες οι οποίες προέρχονται από μίξη κοπριάς αιγοπροβάτων και στέμφυλων.
Στην περιοχή της Κεφάλας, γύρω από το οινοποιείο, καλλιεργείται η ποικιλία Cabernet Sauvignon σε μία έκταση 3 στρεμμάτων. Το αμπέλι βρίσκεται πάνω σε ένα βραχώδες υπέδαφος, με μόνο μερικά εκατοστά επιφανειακού εδάφους. Για το λόγο αυτό, η άρδευση του καθίσταται αναγκαία τους καλοκαιρινούς μήνες.
Λίγο πιο πάνω από το χωριό του Αλικάμπου, στη περιοχή της Ζούρβας βρίσκεται το δεύτερο αμπελοτόπι του οινοποιείου. Εκεί καλλιεργείται η γαλλική ποικιλία Grenage Rouge. Το αργιλώδες έδαφος του είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά και έχει υγρασία όλο το χρόνο.
Εκτός από τα ιδιόκτητα αμπέλια, το οινοποιείο Ντουράκη συνεργάζεται, από τα πρώτα χρόνια κιόλας, με πολλούς νέους δυναμικούς αμπελουργούς της περιοχής, οι οποίοι έχουν βάλει και αυτοί το δικό τους λιθαράκι στην ιστορία του οινοποιείου.
Ο Ντούρακης Ανδρέας έχει βάλει στόχο την επέκταση των αμπελιών του οινοποιείου τα επόμενα χρόνια, με τη φύτευση περίπου 40 στρεμμάτων με τις πολλά υποσχόμενες κρητικές ποικιλίες Μαντηλάρι, Κοτσιφάλι και Βιδιανό. Ο πειραματισμός αλλά και η δημιουργία μιας βιοδυναμικής καλλιέργειας είναι επίσης μια από της πιο δελεαστικές προκλήσεις για αυτόν και το οινοποιείο.
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!